Zanim zdecydujesz się na dziecko, czyli kłopoty zdrowotne, a zajście w ciążę

Category: Początek ciąży - Objawy i Testy 78 0

zdecydujesz się na dziecko, przemyśl dotychczasowe nawyki, sposób i styl życia oraz odżywiania, aktywność, kondycję fizyczną organizmu, a także zastanów się nad ewentualnymi chorobami, zwłaszcza nadciśnieniem lub cukrzycą. Być może z powodu przewlekłych schorzeń będziesz wymagała podczas ciąży, a nawet jeszcze wcześniej, specjalnych metod lub zmiany leczenia. Lekarz powinien wiedzieć o wszystkich lekach, jakie aktualnie bierzesz. Ważne jest, aby znał twoje plany dotyczące różnych badań, szczególnie radiologicznych, które musisz lub zamierzasz wykonać w najbliższej przyszłości. Wszystkie nie wyjaśnione dolegliwości i kłopoty zdrowotne powinnaś omówić z lekarzem przed zajściem w ciążę. Dużo łatwiej działać zawczasu niż wtedy, gdy w organizmie rozwija się już nowe, podatne na różne czynniki zewnętrzne życie.

Cukrzyca

Cukrzyca jest chorobą stanowiącą zagrożenie dla rozwijającej się ciąży. Przede wszystkim zaś kobiety chorujące na cukrzycę trudniej zachodzą w ciążę. Choroba ta zwiększa ryzyko poronienia, występowania wad płodu lub obumarcia ciąży. Ryzyko to można zmniejszyć przez odpowiednią kontrolę przebiegu choroby, zwłaszcza przez opanowanie wahań stężenia glukozy we krwi i właściwy nadzór nad przebiegiem cukrzycy i jej powikłań.
Jeśli lekarz stwierdzi u ciebie chwiejną, trudno poddającą się kontroli cukrzycę, to podczas ciąży zagrożona jesteś zarówno ty, jak i twoje dziecko. Większość problemów medycznych zaczyna się wtedy już w 1 trymestrze (pierwszych 13 tygodniach) ciąży, w okresie kiedy formują się najważniejsze narządy dziecka. Zmieniające się gwałtownie stężenie glukozy może doprowadzić do powstania poważnych wad płodu.
Ciąża przyczynia się też do zwiększenia zapotrzebowania organizmu na insulinę, która umożliwia spalanie glukozy w tkankach. Zapotrzebowanie na insulinę i jej niedobory ocenia się przez badanie stężenia cukru we krwi. Znakomita większość lekarzy uważa, że kobieta chorująca na cukrzycę może bezpiecznie zajść w ciążę wtedy, gdy przynajmniej przez 2-3 poprzednie lata, dzięki lekom przeciwcukrzycowym lub insulinie, udawało się opanować wahania stężenia cukru we krwi i osiągnąć zadowalającą kontrolę nad przebiegiem choroby.
Czasem dla oceny stabilności tego procesu konieczne jest oznaczanie stężenia glukozy we krwi nawet kilka razy na dobę. Dawniej, kobiety chorujące na cukrzycę lub te, u których cukrzyca pozostawała w formie utajonej, często przeżywały różne kłopoty zdrowotne podczas ciąży. Dzisiaj, dzięki odpowiednim metodom leczenia i diecie, można opanować tę chorobę, co umożliwia chorującym na cukrzycę kobietom zajście w ciążę i urodzenie zdrowego dziecka.

Gdy w twojej rodzinie wiele osób chorowało na cukrzycę lub ty czy też twój lekarz podejrzewacie cukrzycę u ciebie, należy wykluczyć jej istnienie jeszcze przed zajściem w ciążę. Pozwoli to zmniejszyć ryzyko wystąpienia poronienia lub innych, wynikających z cukrzycy powikłań. Jeśli w czasie poprzedniej ciąży ujawniła się u ciebie cukrzyca, która ustąpiła w późniejszym okresie, taką postać tej choroby nazywamy cukrzycą ciꬿarnych lub ciążową (patrz 23 tydzień ciąży).

Astma oskrzelowa

Około 1% kobiet ciężarnych choruje na astmę oskrzelową, której prze¬bieg może ulec zmianie podczas ciąży. W 1/2 przypadków natężenie choroby pozostaje na takim samym poziomie, u 1/4 objawy mogą się pogorszyć, a u pozostałych stan zdrowia ulega poprawie.
Większość leków przyjmowanych przez astmatyków nie zagraża rozwojowi płodu, jednak o przyjmowaniu takich preparatów musisz koniecznie powiadomić lekarza. Prawie wszyscy ludzie cierpiący na astmę doskonale wiedzą kiedy, jakie czynniki i w jakiej sytuacji spowodują wystąpienie napadu duszności. Dlatego bezpośrednio przed zajściem w ciążę, jak i w trakcie jej trwa¬nia należy bezwzględnie unikać sytuacji i czynników wywołujących ataki astmy. Przed zajściem w ciążę trzeba tak ustawić leczenie, żeby zapobiec występowaniu tych napadów.

Nadciśnienie tętnicze

Nadciśnienie tętnicze, czyli utrzymywanie się wysokich wartości skurczowego i rozkurczowego ciśnienia krwi, może stwarzać liczne zagrożenia dla ciężarnej kobiety i rozwijającego się dziecka. U matki może dojść do niewydolności nerek, uporczywych bólów głowy, a nawet udaru mózgowego. Utrzymujące się stale nadciśnienie u przyszłej matki może odbijać się niekorzystnie na ukrwieniu łożyska, a w konsekwencji powodować zaburzenia wzrastania i hipotrofię płodu.
Jeśli przed ciążą lekarze stwierdzali u ciebie nadciśnienie, w ciąży po¬winnaś często kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Opiekujący się tobą lekarz może też potrzebować konsultacji lekarza internisty lub kardiologa, a nawet prosić ich o stałe zajęcie się tobą.

Wśród leków przeciw nadciśnieniu są preparaty bezpieczne do przyjmowania w czasie ciąży, ale zdarzają się też środki działające na ciążę szkodliwie. Nigdy nie wolno ci samej przerywać leczenia, modyfikować dawek ani zmieniać leków. Zakaz ten szczególnie dotyczy ciężarnych! Postępowa¬nie takie grozi bowiem poważnymi konsekwencjami. Przy leczeniu nadciśnienia, przed zaplanowanym zapłodnieniem powinnaś omówić z lekarzami ewentualne przeciwwskazania do zajścia w ciążę oraz uzgodnić bezpieczeństwo przyjmowanych leków.

Choroby układu krążenia

W czasie ciąży obciążenie pracą twojego serca wzrasta o około 50%. Gdy cierpisz na jakiekolwiek choroby zmniejszające wydolność układu krążenia, najpierw powinnaś dowiedzieć się, czy wolno ci zajść w ciążę. Le¬karz musi wiedzieć o wszystkich twoich schorzeniach.
Nawet błahe choroby, jak wypadanie płatka zastawki dwudzielnej, mogą stanowić zagrożenie w czasie ciąży i wymagają specjalnej opieki (w tej konkretnej sytuacji podania matce antybiotyku w czasie porodu). Wrodzone wady serca w znaczący sposób upośledzają twój stan zdrowia i często są wręcz przeciwwskazaniem do zajścia w ciążę. Więc za¬nim zdecydujesz się na dziecko, powinnaś zasięgnąć porady lekarza, czy wada lub choroba układu krążenia, na którą cierpisz, nie jest zagrożeniem dla ciebie i twojego dziecka.

Choroby dróg moczowych

Najczęściej występującymi w czasie ciąży chorobami układu moczowego są zapalenia cewki i pęcherza moczowego. Nie leczone zakażenie dolnego odcinka dróg moczowych grozi przeniesieniem choroby w obręb nerek i zakażeniem miedniczek nerkowych.
Przy poważnym zakażeniu układu moczowego, zwłaszcza ropnym zapaleniu miedniczek nerkowych, często dochodzi do przedwczesnego po¬rodu. Wobec tego, jeśli byłaś wielokrotnie leczona z powodu zakażeń układu moczowego, a szczególnie nawracającego odmiedniczkowego za¬palenia nerek, to przed zdecydowaniem się na ciążę musisz poddać się dokładnym badaniom lekarskim.
Podczas ciąży dolegliwości powodować mogą również kamienie pozo¬stające w układzie moczowym. Silne bóle wynikające z przemieszczania się kamieni w drogach moczowych nastręczają trudności diagnostyczne przy róż¬nicowaniu z innymi stanami zagrażającymi ciąży. Poza tym kamica nerkowa usposabia też do zakażeń układu moczowego i ropnych zapaleń miedniczek nerkowych.

Jeśli w przeszłości miałaś wykonywane operacje nerek lub jamy brzusznej, chorowałaś na poważne schorzenia nerek albo ich czynność jest obecnie upośledzona, musisz niezwłocznie powiadomić o tym swojego lekarza. Być może istnieje konieczność przeprowadzenia wnikliwej diagnostyki układu moczowego zmierzającej do szczegółowej oceny wydolności nerek.
Może się jednak zdarzyć, że tylko od czasu do czasu miewasz zapalenia dolnych dróg moczowych, a wówczas nie powinnaś się niepokoić. Przed zajściem w ciążę twój lekarz zdecyduje, czy zachodzi konieczność wykonania dodatkowych badań.
Choroby tarczycy
Choroby tarczycy mogą objawiać się nadczynnością lub niedoczynnością tego gruczołu. Nadczynność tarczycy, określana jako hipertyroidyzm lub hipertyreoza, oznacza, że przemiany metaboliczne w ustroju zachodzą znacznie szybciej niż powinny. Najczęstszą postacią nadczynności tarczycy jest choroba Basedowa. Leczenie jej polega na hamowaniu wytwarzania hormonów tarczycy przez chirurgiczne wycięcie narządu albo metodą farmakologiczną. Nie leczona nadczynność tarczycy w ciąży prowadzi do przed¬wczesnych porodów oraz hipotrofii płodu. Gdy w czasie ciąży wymagasz leczenia, otrzymasz istniejące obecnie bezpieczne dla płodu leki.
Niedobór hormonów tarczycy w ustroju, a więc niedoczynność tarczy¬cy, nazywana hipotyreozą lub hipotyroidyzmem, najczęściej występuje w przebiegu chorób z autoagresji. Gruczoł jest wtedy niszczony przez przeciwciała wytwarzane przez własny organizm. Niedoczynność leczy się po¬dawaniem hormonów tarczycy. Nie leczona hipotyreozą prowadzi do bez¬płodności lub nawracających poronień.
Jeśli chcesz zajść w ciążę, a cierpisz z powodu jakichkolwiek zaburzeń czynności tarczycy, wszystkie wątpliwości musisz wyjaśnić przed ciążą. Po¬winnaś otrzymać takie leczenie, aby w momencie zapłodnienia w organizmie znajdowały się właściwe stężenia hormonów tarczycy. W czasie ciąży wielokrotnie dochodzi do zmiany zapotrzebowania na hormony tarczycy, więc dość często trzeba kontrolować ich stężenie we krwi.

Niedokrwistość

Niedokrwistością albo anemią określa się stan, podczas którego w organizmie brakuje hemoglobiny koniecznej do przenoszenia tlenu z płuc do tkanek. Wyróżnia się kilka typów niedokrwistości. Do podstawowych objawów anemii należą: uczucie przemęczenia, skrócenie oddechu, bladość powłok skórnych, spojówek i śluzówek.
W czasie ciąży dziecko wymaga dużych ilości żelaza, które może prze¬kazać mu tylko twój organizm. Jeśli zasoby żelaza w ustroju matki są zbyt małe, zwłaszcza na początku ciąży, szybko wystąpi u niej niedokrwistość. Jeszcze przed ciążą, podczas wstępnej wizyty u lekarza poproś o skierowanie na pełną morfologię krwi.
Jednym ze specyficznych typów niedokrwistości jest anemia występująca w przebiegu choroby określanej jako niedokrwistość sierpowatokrwinkowa. Jest to choroba uwarunkowana genetycznie ujawniająca się u osób pochodzenia afrykańskiego lub zamieszkujących basen Morza Śródziemnego. U osób z tą chorobą występuje stały niedobór tlenu w tkankach, a przebieg choroby może być niezwykle bolesny. Choroba sprawia wiele kłopotów w czasie ciąży, uwrażliwiając kobietę między innymi na rozwój zakażeń. U kobiet z tym schorzeniem częściej dochodzi do poronień i zakażeń układu moczowego. Częściej też występuje u nich nadciśnienie tętnicze. Znacznych dolegliwości bólowych przysparzają przełomy hemolityczne, również kobietom ciężarnym. Obecnie nie ma żadnej skutecznej metody leczenia niedokrwistości sierpowatokrwinkowej.
Podobną w przebiegu i skutkach dla ciąży chorobą jest talasemia. Dotyczy ona ludzi zamieszkujących okolice Morza Śródziemnego. Gdy chorujesz, masz chorych krewnych lub podejrzewasz u siebie którąkolwiek z tych chorób, zanim zajdziesz w ciążę, porozmawiaj z lekarzem.

Toczeń wielopostaciowy

Układowy toczeń wielopostaciowy jest chorobą z autoagresji, co oznacza, że organizm wytwarza przeciwciała skierowane przeciwko własnym  tkankom, powodując ich zniszczenie lub wywołując zaburzenia funkcji. U chorych na toczeń zmiany mogą obejmować wiele układów i narządów, lecz przede wszystkim choroba wpływa na układ kostny, stawy, nerki, płuca oraz serce.
Rozpoznanie tego schorzenia może być utrudnione. Ujawnia się ono najczęściej pomiędzy 15. a 64. rokiem życia u 1 na 700 kobiet. Częściej, bo u 1 na 254, występuje u kobiet pochodzenia afrykańskiego. Rzadziej toczeń rozwija się u mężczyzn.
Obecnie nie istnieje żadna skuteczna terapia umożliwiająca wyleczenie tocznia. Metody leczenia dostosowuje się indywidualnie, w zależności od stopnia rozwoju choroby oraz objętych nią narządów. Dość często chorzy otrzymują leki sterydowe. Ze względu na specyfikę tego schorzenia, kobie¬ty nie powinny zachodzić w ciążę, zwłaszcza w czasie ostrego ataku choroby. Występuje wtedy większe ryzyko poronienia lub obumarcia ciąży, a u kobiet chorych ciąża wymaga intensywnego nadzoru lekarskiego.
Noworodki urodzone przez kobiety z toczniem mogą mieć wysypkę, wady wrodzone serca oraz zaburzenia jego czynności. Dzieci takie rodzą się za¬zwyczaj przed terminem lub z cechami hipotrofii. Jeśli wiesz, że jesteś chora, zanim zajdziesz w ciążę, powinnaś porozumieć się z położnikiem.

Related Articles